HPV yani Human Papilloma Virus, genellikle cinsel ilişki ile bulaşan; kadın ve erkekte genital bölgelerde siğillere, genital enfeksiyonlara, kadınlarda servikal kansere neden olabilen bir patolojik ajandır. Yaklaşık 100 e yakın tipi vardır. Bazı tipleri ile olan enfeksiyonlar asemptomatik seyreder, bir kısmı tipik genital condyloma neden olur. Bazı tipleri ise servikal kanser ve anogenital kanserlerden sorumludur. Servikal kansere neden olabilme durumuna göre tiplere ayrılır. Düşük riskli tipler (örneğin 6-11) ve yüksek riskli tipler (16-18-45-56) servikal kanser dışında HPV, vulva, vagina, penis ve anus kanseri ile de ilişkili bulunmuştur.

 

Bulaşma:

 

Esas olarak genital temas ve de genellikle cinsel ilişki ile bulaşır.

 

Klinik seyri:

 

HPV enfeksiyonlarının büyük çoğunluğu asemptomatik seyreder; klinik sorun oluşturmaz. % 70 i bir yıl içinde iyileşir. Yeni enfeksiyonların süresi ortalama 8 aydır. Yüksek riskli HPV tipleri ile oluşan kronik enfeksiyon ileride servikal kansere dönüşebilir. HPV 16 diğer tiplere göre daha yüksek risklidir. HPV dışında, sigara kullanımı, fazla ve sık doğum, ileri yaş, bağışıklığın baskılanması da servikal kanser oluşumunu kolaylaştırır. HPV enfeksiyonunun başlangıcı ile servikal kanser oluşumu arasında geçen zaman 10-30 yıldır. Asemptomatik servikal enfeksiyon bir takım histolojik değişikliklere yol açar. Kendiliğinden iyileşebileceği gibi CIN 1, CIN 2 ve CIN 3  diye adlandırılan hücre içi neoplazilerine dönüşebilir.

 

Tanı:

 

Ne yazık ki kan testi yoktur. Düzenli yapılan smear taramalarında şüpheli hücre saptanması ile veya papillomların saptanması ile şüphelenilir. Lezyonlar tipiktir, kolay kolay başka lezyonlarla karıştırılmaz. HPV ile enfekte olan şüpheli hücrelere koilositoz adı verilir.

Cinsel aktif dönemdeki kadınların yılda bir pap smear ile değerlendirilmesi; şüpheli smear sonuçlarında ise daha ayrıntılı testler ile HPV-DNA  tesbitinin yapılması önemlidir.

HPV-DNA tesbitinin yapılması hastanın takibinde belirleyici olabilir.

Asemptomatik seyreden tiplerin dışında papillomalarla seyredenlerin % 90 ının HPV 6 ve 11 ile ilişkili olduğu saptanmıştır. Enfeksiyonun alınmasından papilloma oluşana kadar geçen süre yaklaşık 1-3 aydır.

 

Tedavi:

 

HPV nin kendisinin tedavisi yoktur. Yapmış olduğu papillomalar koterize edilebilir, cerrahi olarak çıkarılabilir. Nadiren kendiliğinden geriler. Nüks oranı % 30 dur.

 

Korunma:

 

İlişkide prezervatif kullanımı riski azaltır. Monagomi de riski ortadan kaldırır. Korunmada daha etkili bir yol 2007 mayıs ayından itibaren ülkemizde uygulanmaya başlanan HPV aşısıdır. HPV aşısı, en sık rastlanan 3 tipe karşı geliştirilmiştir. (6, 11, 16, 18) İlk ikisi daha çok genital siğile, diğer ikisi ise daha çok servikal kansere neden olurlar.

Aşılama 13-26 yaş arası lezyonlar için önerilmekle beraber devam eden çalışmalar 26-46 yaş arası kadınlarda, 9-15 yaş arası erkeklerde de kullanılabileceği ve yararlı olunacağını göstermektedir. Daha önceden HPV geçirmiş ve geçirmekte olan kişilere de HPV nin diğer tiplerine karşı bağışıklık sağlayacağından aşılama önerilmektedir.

Gebelikte, akut bir hastalık durumunda, immün sistemin baskı altında olduğu durumlarda uygulanmaz.